Let maar op, ik eet je op

Rond de leeftijd van 3 jaar beginnen kindjes soms al eens vragen te stellen over de dood. Vaak vanuit iets dat ze hebben gezien of meegemaakt in hun leefwereld, zoals een diertje dat gestorven is.

Het voelt best vroeg om op zo'n grote en complexe vragen antwoord te geven op die leeftijd. Dus ik was best sceptisch over dit boek, want voor zo'n gevoelig thema is de titel best wel pittig.

Maar het toeval wilt dat we al een ander boek van deze auteur vast in ons aanbod hebben (een leuke stomme dag) en die is zoooo goed dat ik hem alsnog wou proberen. En wat waren we aangenaam verrast. ❤️

Het is zo'n boek dat heel down to earth is en heel de tijd mooi benoemt wat er aan het gebeuren is. Het toont hoe niemand ooit verloren gaat, zelfs niet na de dood. 

Dat zorgt er ook voor dat er op geen enkel moment de nood is om te gaan vertellen dat je als je dood bent, een sterretje aan de hemel gaat worden ofzo. 

Qua doelgroep en leeftijd zou ik aanraden om dit boek te gebruiken als je kindje zelf met vragen zit of om hem/haar voor te bereiden op een moeilijk gesprek. 
Wanneer lijkt hij me minder geschikt? Als er heel plots of heel recent iemand gestorven is. Dan zijn andere tools rond verdriet geschikter. Dan kan dit boek net iets te informatief aanvoelen.